het verhaal van Evelien


EVELIEN – RELATIES – VRIENDSCHAP – SEKSUALITEIT


Het ontmoetingscafé

Ik ben Evelien en ik ben al een paar keer naar een ONTmoetingscafé geweest. Ik vind dit heel leuk om te doen, zeker omdat mijn goede vriendin er ook altijd is. Tijdens het ONTmoetingscafé hebben we een spel gespeeld over mensenrechten. Er werden vragen gesteld over verschillende thema’s zoals relaties, privacy, armoede. Heel interessant en bovendien leerde ik allemaal nieuwe mensen kennen.

Ook in de Roze Joker leer ik nieuwe mensen kennen. Dit is een vereniging voor mensen met een beperking die homoseksueel, lesbisch of biseksueel zijn. Maar het is ook voor gewone mensen die nieuwe mensen willen leren kennen. Iedereen is dus welkom.

Ik wist opeens heel zeker dat ik lesbisch was. Op de trouw van twee vrouwelijke vriendinnen. Op dat moment dacht ik: Ik wil dat ook, ik ben ook lesbisch. Maar dit vertellen was niet altijd gemakkelijk. Mijn mama viel bijna omver toen ze het plots te weten kwam. Ondertussen durf ik het beter vertellen en weten bijna al mijn vrienden en familie dat ik verliefd word op meisjes. Ik ga naar de Roze Joker omdat ik graag een relatie met een meisje wil. Maar het is niet gemakkelijk. Het is moeilijk omdat ik door mijn beperking niet kan gaan en staan waar ik wil. Ik vind het lastig altijd afhankelijk te zijn van iemand.

Dromen

Een relatie hebben met een vrouw is mijn grote droom. Daarnaast heb ik nog een grote droom: mama worden. Door mijn beperking kan ik niet voor een klein kindje zorgen. Omdat de wens om mama te worden voor mij niet mogelijk is, heb ik mijn grote droom zelf een beetje aangepast. In plaats van mama wou ik graag meter worden.

Deze droom is een kleine maand geleden uitgekomen. Mijn neefje Louis is geboren en ik ben nu trotse meter van dit kleine wonder. Ik zal Louis overladen met liefde én cadeautjes!

Familie en vrienden

Vrienden en familie zijn heel belangrijk voor mij. Mijn zus woont in Engeland en dat vind ik jammer. Daardoor kunnen we elkaar niet zo veel zien. Toch hebben we een heel goede band. Ik schreef dit tekstje over haar:

Ik zie mijn zus graag!
Ik zou alles voor haar doen als ik dat kan.
We zijn op dezelfde dag jarig en we kopen dan een cadeau voor elkaar.
Op het onverwacht, zomaar, geef ik haar ook weleens een cadeau omdat ze van verassingen houdt, ik noem haar zusje omdat ik dat leuker vind.
Ik ga graag eens weg met haar.
Ik geniet ervan om mijn zus een goed vast te pakken. Dat zie je op deze foto. Ze doet echt veel voor mij!

Naast mijn ouders en familie, zijn vrienden ook heel belangrijk. Ik leer mensen kennen via ONT, op Jomba kamp, de Roze Joker, in de voorziening, …
Dit zijn mensen met en zonder beperking. Ik kan mijn emoties uiten en dingen vertellen.

Ik weet nu wel wat ik aan mijn vrienden heb. Wie geen vriend van mij wil zijn, awel, die heeft pech. Kijk he, mensen moeten mij nemen zoals ik ben. En als ze daar niet mee om kunnen gaan is dat hun probleem en niet het mijne.

Toegankelijkheid